পূজা
সুন্দৰকাণ্ড পাঠ
ৰামচৰিতমানত যি অধ্যায়ত হনুমান সীতা পোৱা যায়।
যেতিয়া
বহু ঘৰে মঙলবাৰ বা শনিবাৰে পঢ়ে। যিকোনো নিস্তব্ধ দিনে কাম কৰিব।
সুন্দৰকাণ্ডক অকলে বা সমাৱেশত পঢ়া হয়। হনুমানৰ যাত্ৰা, সাগৰ পাৰ হোৱা, সীতাক দিয়া বাৰ্তা সাহস আৰু সেৱাৰ কাহিনী। মানস আৱাধিত। অৰ্থ শুনাই বাট জীয়াই ৰাখে।
কিতাপখন পৰিয়ালৰ নিজৰ হ’ব লাগে। ইয়াত লিখনী কপি কৰা হোৱা নাই, গতিকে শাৰীটো ভাঙি যোৱা নাই। প্ৰতিষ্ঠানে কোঠাটো কেনেকৈ চেট কৰিব লাগে, আৰু শিশুৱে কেনেকৈ অৰ্থ শুনিব পাৰে সেই বিষয়ে বুজাইছে।
এইটো এটা সাধাৰণ পৰিচয়। পৰিয়াল, অঞ্চল আৰু শখাৰ লগে লগে ক্ৰম, সামগ্ৰী আৰু সময় সলনি হয়। আপোনাৰ পুৰোহিত আৰু আপোনাৰ নিজৰ ৰীতি-নীতিৰ শেষ শব্দ।